Geri yükleme noktası, simülasyon teorisinden ilham alan bir öykü. Bu teoriyi, küresel ısınma ile birleştiriyor. Varoluşun anlamını bu iki girdi dahilinde tartışıyor. Kimi alıntıları burada, öykünün tamamını linkte bulabilirsiniz. Yorumlarınızı bana ulaştırmayı unutmayınız.

“Birisi gökyüzünden üzerlerine kaynar hava boşaltıyordu. Hava zerrecikleri kaynayarak iniyordu aşağıya. Eskisi gibi sağa sola esmiyorlardı. Yalnızca aşağı iniyorlardı. Neşeleri yoktu. Can sıkıcılardı. İnsana musallat oluyorlardı üstelik. Üzerine yapışıp kalıyorlardı.”

*

““Cidden, ne ki amacı?” diye sordu dostu iBM’e. iBM de ona baktı. CRT monitör idi kendisi. İyi bir dinleyici değildi, ondan daha çok tepki göstermiş duvarlar mevcuttu.”

*

““Hâlâ inanmıyorsun. Böyle olması çok iyi oldu. Gösteri yapmamın meşru bir gerekçesi var artık.” Arkasında duyduğu gürültü ile başını çevirdi Burak. Karşıdaki tepenin hareket ettiğini gördü. Yükseldi, alçaldı, dalgalandı. Göz yanılgısı olmadığına şüphe bırakmamak için gökyüzünde çeşitli şekillere girdi.
“Oynamak çok keyifli.” Birden tepeyi yerine bıraktı iBM “Kusura bakma Burak. Tepe senin gerçekliğin nihayetinde, zevk için oynamamalıyım.””

*

“Burak, tanrısından bir süre sessiz olmasını istedi.”